Hiç severek oynadığınız bir oyun için DLC satın aldığınız ve memnun kalmadığınız oldu mu? Eğer cevabınız evet ise kendinizi şanslı sayabilirsiniz çünkü çok daha kötü ek paketler mevcut. Listemizde yer alan yapımlardan kimisi hikayenin sonunu ayrıca satın almanızı, kimisi ise bir eklentiyi açmak için başka bir eklenti satın almanızı isteyerek burada olmaya hak kazandı. İşte para hırsı ile yapılmış ve çıktığı dönem oyuncuları sinir küpüne çevirmiş olan oyun dünyasının en kötü 7 DLC’si.
1. The Elder Scrolls IV: Oblivion – Horse Armor
2006 yılında piyasaya sürülen Horse Armor paketi, günümüzde sık sık tartışma konusu haline gelen mikro ödeme sisteminin ilk örneklerinden biri kabul ediliyor. 2.5 dolar gibi dönemi için absürt bir fiyata satılan bu DLC, oyuna hiçbir mekanik derinlik veya yeni görev kazandırmadığı için eleştirilerin hedefi oldu. Horse Armor, oyun şirketlerinin en küçük dijital varlıkları bile paraya dönüştürme hırsının simgesi olarak tarihe geçti.
2. The Sims 4 – My First Pet Stuff
Electronic Arts tarafından 2018’de yayınlanan bu paketin tepki çekmesinin nedeni, işe yaraması için başka bir ücretli DLC’ye ihtiyaç duymasıydı. My First Pet Stuff içerisindeki mobilya ve kıyafetlerin önemli bir kısmını kullanabilmek için halihazırda ücretli olan Cats & Dogs paketine sahip olmanız gerekiyordu. Bu durum, “ek paketin ek paketi” mantığıyla oyuncuları oldukça kızdırdı.
3. Asura’s Wrath – Episode Pack: Part IV
Capcom‘un 2012 yılında uyguladığı bu strateji gerçek bir skandal olarak kabul edilir. Asura’s Wrath‘in hikayesini yarım bırakan şirket, oyunun gerçek finalini bir ek paket olarak sattı. Hikayeyi tamamlamak için tam fiyat ödedikleri oyunun üzerine tekrar ödeme yapmak zorunda kalan oyuncular, bu etik dışı satış stratejisine büyük tepki gösterdi.
4. Ark Survival Evolved – Scorched Earth
2016 yılında, oyun henüz erken erişim aşamasındayken ve ciddi optimizasyon sorunlarıyla boğuşurken geliştirici Studio Wildcard‘ın 20 dolarlık ücretli bir DLC yayınlaması büyük bir fiyaskoya dönüştü. Oyuncular, “bitmemiş bir oyun için ek içerik satılmaz” diyerek, kaynakların ana oyunu düzeltmek yerine yeni satışlara ayrılmasına isyan etti.
5. Total War – Blood & Gore
Yaş derecelendirme kurallarına takılmamak için kan ve vahşet öğelerini ana oyundan ayıran Creative Assembly ve SEGA, bu içeriği Blood & Gore adıyla ayrı bir DLC olarak sundu. Ancak halihazırda oyunun içerisinde bulunan görsel efektleri etkinleştirmek için oyunculardan ücret talep edilmesi, bu paketi listenin beşinci sırasına taşıdı.
6. Destiny 2 – Curse of Osiris
2017’de yayınlanan bu paket, hem sığ hikayesi hem de sunduğu kısıtlı içerikle sınıfta kaldı. Ancak asıl skandal, bu DLC’yi satın almayan oyuncuların ana oyunda daha önce erişebildikleri “Prestige” seviyesi aktivitelerden ve bazı Raid içeriklerinden mahrum bırakılmasıydı. Tepkiler üzerine geliştirici şirket oyunculardan özür dilemek zorunda kaldı.
7. Street Fighter X Tekken – On-Disc DLC
Capcom, “yeni içerik” olarak pazarladığı 12 karakterin aslında oyunun çıktığı ilk gün fiziksel diskin içinde zaten bulunduğunun ortaya çıkmasıyla kurumsal açgözlülüğün zirvesine ulaştı. Oyuncular, zaten sahip oldukları içeriklerin kilidini açmak için para ödemeye zorlandıklarını anlayınca itibar sarsıcı bir tepki süreci başladı.
Oyun dünyasındaki en kötü DLC’lerin ortak noktası içerik kalitesinden ziyade, oyuncuların halihazırda sahip olması gereken içeriklerin veya oyun finallerinin para tuzağına dönüştürülmesidir. Bu listeler, oyuncu topluluklarının bir araya gelerek haksızlığa karşı ses çıkarmasının önemini bir kez daha kanıtlıyor.
